Κάτω από τον Πλάτανο…

Αναγνώστης μας που πέρασε σήμερα από το δρόμο του σχολείου μου έστειλε τις παρακάτω δυο φωτογραφίες. Ειδικά στη δεύτερη είναι ολοφάνερη η ζημιά που έγινε στην πόρτα.

Γεννιούνται αυθόρμητα τα ερωτήματα: Ποιος γκρέμισε την πόρτα και γιατί; Αν τυχόν σύμφωνα με τη μελέτη προβλέπονταν η αντικατάσταση της θα μπορούσε να διατηρηθεί σαν κειμήλιο. Ποιος ενημερώθηκε για την ενέργεια αυτή; Μήπως αυτό έγινε εσκεμμένα για να είναι πιο ευκολοχώνευτη η μεταφορά της για ανακύκλωση; και να μην ξεχνάμε ότι είναι κατασκευασμένη με μασίφ σίδερα, που να πάει να πει πολλά τα κιλά.

Έστω και τώρα η καγκελόπορτα πρέπει να διασωθεί και να επιδιορθωθεί.

Σημείωση: Τα παραπάνω είναι προσωπικές απόψεις. Το τί θα γίνει εξαρτάται από τη θέληση της τοπικής κοινωνίας, που εκφράζεται από το τοπικό συμβούλιο και τους φορείς, απ’ τους οποίους κάποιοι ενδιαφέρονται αποδεδειγμένα για την πορεία του χωριού μας, φτάνοντας μέχρι τα δικαστήρια.

Ενημερωθήκαμε από άτομο, που γνωρίζει από πρώτο χέρι, ότι την προσεχή Πέμπτη θα απομακρυνθεί το ΑΤΜ από τα Βατερά, διότι η λειτουργία του κρίνεται ασύμφορη. Ιδιωτική εταιρεία το έχει εγκαταστήσει και φυσικά είναι δικαίωμά της να το διαχειριστεί όπως τη συμφέρει. Αυτό το δικαίωμα της εταιρείας όμως υποβαθμίζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες, ιδιαίτερα στους καλοκαιρινούς επισκέπτες.

Δυστυχώς η υποβάθμιση των Βατερών είναι πολύ πιθανό να προκύψει και από τη λειτουργία (ή μάλλον από τη μη λειτουργία) των καταστημάτων. Ήδη για 2-3 καταστήματα εστίασης υπάρχουν ανακοινώσεις ότι οι μέχρι πέρσι ιδιοκτήτες τους δεν θα τα λειτουργήσουν φέτος και αναζητούν ενοικιαστές. Αυτά προστίθενται σε άλλα μεγάλα καταστήματα που δεν λειτουργούν τα τελευταία 2-3 χρόνια.

Όπως μας επισήμανε επαγγελματίας (άλλου κλάδου) των Βατερών είναι πιθανόν να έρθει κόσμος στα Βατερά και να μην έχει που να πιει τον καφέ του.

Και όλα αυτά χωρίς την παράμετρο του εξελισσόμενου πολέμου.

Μας μετέφεραν ότι διατυπώθηκε η γνώμη η πανέμορφη αυτή καγκελόπορτα στην είσοδο της αυλής του σχολείου μας να σταλεί στην …ανακύκλωση!!! Δεν ξέρουμε αν αυτό λέχτηκε στα σοβαρά. Δεν ξέρουμε αν τα παραπάνω αποτελούν μια γνώμη ή ήδη υπάρχει απόφαση.

Γεγονός είναι ότι εδώ και οχτώ χρόνια, από το σεισμό, το αριστερό φύλλο της πόρτας ήταν πεσμένο κάτω ενώ το δεξί και το αέτωμα στέκονταν στις θέσεις τους. Εδώ και λίγες μέρες όλα βρίσκονται πεσμένα πάνω στα σκαλιά αφού γκρέμισαν και την δεξιά κολώνα. “Για να μπορούν να την πάρουν εύκολα” σχολίασε ο …ωτακουστής!

Θεωρούμε εγκληματικό αυτό το αριστούργημα να πάει στην ανακύκλωση και ευθύνη θα έχουν -σε περίπτωση κλοπής- όχι μόνο οι κλέφτες αλλά και όσοι δεν κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να το αποτρέψουμε.

Επίσης, μιας και αναφερόμαστε στο σχολείο μας, να σημειώσουμε ότι εδώ και αρκετές μέρες έχουν σταματήσει τα έργα για την ανέγερση του νέου.

Σήμερα πληροφορηθήκαμε την ύπαρξη αυτής της ομάδας στο fb. Πρέπει να δραστηριοποιείται στην Αγιάσο

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνει η σελίδα σκοπός της είναι:

Παροχή βοήθειας σε οποίος έχει ανάγκη .Μαγειρεύουμε όλοι μαζί και προσφέρουμε δείπνα αγάπης σε όσους χρειάζονται τη στήριξή μας και είμαστε δίπλα τους για ότι χρειαστεί .

Η ομάδα αυτή δίνει μια διαφορετική διέξοδο σε κάποιον που θέλει να κάνει μια προσφορά-μνημόσυνο για κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο. Μια προσφορά έκανε η Μαρία Αλατζά Θεοδωρέλλη στη μνήμη του πατέρα της Νίκου και στον τοίχο της σελίδας του fb αυτής είδαμε τη φωτογραφία του αείμνηστου Νίκου, που και μετά το θάνατό του εξακολουθεί να βοηθά όσους έχουν ανάγκη, με τα φαγητά που προσφέρθηκαν και το μικρό βιογραφικό του:

Ο Νίκος Αλατζάς γεννήθηκε στο χωριό Βρίσα της Λέσβου. Καταγόταν από προσφυγική οικογένεια και έχει ακόμα τρία αδέλφια. Σε πολύ μικρή ηλικία έχασε τον πατέρα του. Έζησε την ορφάνια τη δύσκολη εποχή του πολέμου το 1940. Παρόλα αυτά έφυγε στην Αθήνα και σπούδασε στη Σχολή ηλεκτρολόγων Μηχανικών (ΑΡΧΙΜΗΔΗ). Διορίστηκε και εργάστηκε στη ΔΕΗ. Παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά από τα οποία έπιασε εγγόνια και δισέγγονα. Ήταν πολύ δωρικός άνθρωπος. Πέθανε 8 Μαρτίου του 2023 σε ηλικία ενενήντα τριών χρονών.Τα γεύματα προσφέρει η Maria Theodorelli

Ας είναι αναπαυμένα όλα τα μέλη της οικογένειάς του που έχουν φύγει και ας είναι γεροί όσοι είναι ανάμεσά μας να τους θυμούνται και να τους τιμούν!

Το Δημοτικό Σχολείο Βρίσας ευχαριστεί τον Γιώργο Κρητικό για την δωρεάν διάθεση λεωφορείου του για να μεταφέρει τα παιδιά στις Θερμοπηγές Πολιχνίτου “Ιπποκράτης” και στη συνέχεια στο Πολύκεντρο για την παρακολούθηση παιδικού θεατρικού έργου.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη που έδωσε στο “Ν” ο Πρόεδρος της ΔΕΥΑΛ κ. Βάλεσης σχετικά με τα θέματα ύδρευσης στο νησί. Σ’ αυτήν αναφέρεται και στη γεώτρηση στην Βρωμοπηγάδα απ’ την οποία θα υδρεύεται ο Πολιχνίτος.

Ένα σημαντικό έργο για την ενίσχυση της υδροδότησης στον Πολιχνίτο Λέσβου μπαίνει πλέον σε τροχιά υλοποίησης, μετά την υπογραφή της σχετικής σύμβασης από τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Λέσβου (ΔΕΥΑΛ).

Η σύμβαση υπεγράφη σήμερα, Παρασκευή 13 Μαρτίου, από τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΛ Παναγιώτη Βάλεση και τον ανάδοχο του έργου, σηματοδοτώντας την έναρξη των εργασιών για το έργο με τίτλο:
«Απαιτούμενες εργασίες υδραυλικές και ηλεκτρομηχανολογικές για την υδροδότηση του οικισμού Πολιχνίτου από τις γεωτρήσεις στις θέσεις Κατσλί και Αγμαστια».

 Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 427.722,59 ευρώ και αφορά παρεμβάσεις που θα επιτρέψουν την αξιοποίηση των γεωτρήσεων στις συγκεκριμένες θέσεις, ώστε να ενισχυθεί το σύστημα ύδρευσης της περιοχής.

Πηγή: lesvosnews.net

Περνώντας το πρωί από τον Πλάτανο πληροφορήθηκα ότι έρχονται ελεγκτές από το ΕΛΓΑ για τα καμμένα και περίμεναν αρκετοί για να τους οδηγήσουν στα κτήματά τους. Μπήκα και εγώ στην ομάδα και ύστερα από συζητήσεις πήγαμε στα Μυρίχια.

Στη διαδρομή η κυρία ελεγκτής μου είπε ότι όσοι φύτεψαν σε άλλο κτήμα θα πρέπει αυτό να ήταν δηλωμένο στο ΟΣΔΕ για να αποζημιωθούν. Επίσης μου είπε και κάτι ακόμα που δεν είμαι σίγουρος για το τί εννοούσε. Είπε ότι πολλοί έχουν φυτέψει δίπλα σε αυτά που έχουν μπολιάσει και ότι και αυτοί δεν θα αποζημιωθούν διότι έπρεπε να είχαν γίνει εκριζώσεις των καμμένων. Αυτό επιδέχεται διάφορες ερμηνείες.

Παραδέχτηκε ότι δεν έγινε σωστή ενημέρωση του κόσμου και το απέδωσε στην μεγάλη καθυστέρηση στην έκδοση της ΚΥΑ.

• Πότε αποκτήθηκαν από την Κοινότητα οι πρώτες πηγές ύδρευσης στην περιοχή του Αμπελικού; Το 1968
• Πότε πέρασε στη ΔΕΗ ο ηλεκτροφωτισμός του χωριού; Το 1961
• Πότε στήθηκε το μεταλλικό γεφύρι του Αλμυροπόταμου στην περιοχή της Αγίας Κατερίνας και πότε ανοίχτηκε ο δρόμος προς τον Άγιο Φωκά; Το γεφύρι το 1965 και ο δρόμος λίγο πιο μπροστά.
• Πότε στήθηκαν τα πρώτα ξύλινα αποδυτήρια στα Βατερά; Το 1962
• Πότε χτίστηκαν τα αποδυτήρια και οι τουαλέτες στα Βατερά; Το 1966
• Πότε πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκβάθυνση στο λιμανάκι του Αγίου Φωκά; Το 1965
• Πότε κατασκευάστηκε το αρδευτικό στις περιοχές Καμάρα και Καλογέρος; Το 1963
• Πότε ανακαινίστηκε το νεκροταφείο του χωριού; Το 1970
• Πότε πραγματοποιήθηκε η δενδροφύτευση των Βατερών; Το 1971. Είχε γίνει και μια προσπάθεια στις αρχές της δεκαετίας του 1960 αλλά δεν ευοδώθηκε.

Ένα ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύει το “Ν” σχετικά με το κόστος της ελαιοκαλλιέργειας και μπορείτε να το δείτε εδώ