Κάτω από τον Πλάτανο…

Με αφορμή την αναδρομή του Λεσβοκλή Πετρά στο λιομάζωμα και την παραγωγή του λαδιού, που αναρτήσαμε και στη σελίδα μας, τέθηκε στο καφενείο το ερώτημα: ποιος ή ποιοι έστησαν το πρώτο ελαιοτριβείο (παλιά μηχανή) στο χωριό, δεδομένου ότι τότε -το 1892- χρειάζονταν πολλά χρήματα για τέτοιο εγχείρημα.

Η απάντηση είναι ότι το ελαιοτριβείο έστησε ο Καλιάμπεης (από τον Πολιχνίτο) και ο γυναικάδελφος του Βόμβα, Αποστολίδης. Μάλιστα σύντομα ο Καλιάμπεης πούλησε στον Αποστολίδη το μερίδιο του και έτσι αυτός έγινε ο μοναδικός ιδιοκτήτης του.

Ο Καλιάμπεης είχε χτίσει στον Πολιχνίτο επίσης ένα σημαντικό ελαιοτριβείο, το οποίο τελευταία λειτουργούσε ως δημοτικό ελαιοτριβείο και τελικά μετατράπηκε στο “Πολύκεντρο”, με την πανέμορφη καμινάδα του να παραμένει πανύψηλη και με τον πελαργό στην κορφή της να αποτελεί το τοπόσημο του Πολιχνίτου.

Ποιος ήταν ο Καλιάμπεης;

Όποιος δεν βαριέται μπορεί να διαβάσει το παρακάτω σχετικό κείμενο, που πριν 20 περίπου χρόνια αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Λυκείου Πολιχνίτου.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Ο Καλιάμπεης, τα χτένια του Κόλπου Καλλονής και η παρολίγο Τουρκοϊταλική σύγκρουση.

(Νικέλλη Στρατή, χημικός, Δ/ντής Λυκείου Πολιχνίτου)

            Τον Καλιάμπεη ή Δημήτριο Καλιά τον γνωρίζουμε από τις παραδόσεις και τα όσα γράφει στο βιβλίο του «Πολιχνιάτικα Ιστορήματα» ο αείμνηστος Πολιχνιάτης λαογράφος και ιστοριοδίφης Χαράλαμπος Καρατζάνος. Όλοι μας δε, έχουμε εντυπωσιαστεί από το τεράστιο οικοδόμημα που φέρνει το όνομά του στο κέντρο της Σκάλας και το οποίο πρόσφατα αγόρασε για να αξιοποιήσει ο Δήμος.

            Πολιχνιάτης που ξενητεύθηκε και δουλεύοντας στα Ευρωπαϊκά καζίνα παντρεύτηκε μια πολύ πλούσια βαρώνη (Βαττόκ) και αργότερα μια εξίσου πλούσια λαίδη –που τις είχε ξεμιαλίσει με το εξαιρετικό παρουσιαστικό και τη λεβεντιά του-  και απέκτησε τεράστια περιουσία. Γύρισε στον τόπο του και βάλθηκε να επενδύσει δημιουργώντας μεταξύ άλλων ελαιοτριβείο και αλευρόμυλο.Είχε δημιουργήσει στην πραγματικότητα ένα δικό του «στρατό» από συγγενείς του ή άλλους πεινασμένους και φυλακισμένους  στους οποίους έδωσε δουλειά και φαγητό. Απέκτησε με την καπατσοσύνη του το τίτλο του Πασά και για να κινείται ελεύθερα, ιδίως στο δύσκολο επιχείρημά του να ανοίξει το δρόμο της Σκάλας, που εξυπηρετούσε τις δραστηριότητές του, έχτισε και τζαμί για τους Τούρκους και την Αγία Παρασκευή για τους Χριστιανούς συντοπίτες του. Αυτά μας αναφέρει ο Χ. Καρατζάνος.

            Ο Καλιάμπεης, φίλος του Διοικητή της Μυτιλήνης, Μουτασερίφη Κεμάλ Μπέη, κατάφερε να δημιουργήσει τουρκοϊταλικό επισόδειο αλλά να βγει απ’ όλη την ιστορία αλώβητος. Ο Χ. Καρατζάνος στο βιβλίο του γράφει σχετικά: «Με προτροπή του ανέβηκαν (οι υποτακτικοί του) στα Ιταλικά – Ταλιάνια ξέσχισαν και ποδοπάτησαν τη σημαία, κατέστρεψαν τα δίχτυα και τα σύνεργα ψαρικής κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.»

            Γιατί όμως δημιουργήθηκε το επισόδειο αυτό; Λεπτομέρειες μας δίνουν τα ρεπορτάζ των εφημερίδων των Μικρασιατικών παραλίων της εποχής και ιδιαίτερα της εφημερίδας «Νεολόγος» του οποίου τις καταγραφές είχε σταχυολογήσει ο Δρ Φιλόλογος Αριστείδης Στεργέλλης και είχε δημοσιεύσει  στον  ΙΣΤ τόμο των «Λεσβιακών». Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εφημερίδας αυτής στην οποία υπάρχουν ανταποκρίσεις όχι μόνο από τη Μυτιλήνη αλλά και από τη Σμύρνη και τη Χίο (η οποία ήταν τότε το διοικητικό κέντρο του Βορείου Αιγαίου) το επισόδειο δημιουργήθηκε στο τέλος Νοεμβρίου 1880.

            Δυο ιταλικά αλιευτικά πλοία –το Terribile και το Croce- ψάρευαν με άδεια αλλά με παράνομα μέσα –τράτα- στον Κόλπο Καλλονής. Τα δικαιώματα αλιείας στις τρεις αλιευτικές ζώνες της Λέσβου –1^η. από Σκάλα Σκαμνιάς μέχρι Σίγρι 2^η. Ο κόλπος Καλλονής και 3^η. Από τον Βούρκο ποταμό και το Πλωμάρι μέχρι το Γενί Λιμάνι- ήταν πανάκριβα. Δειγματικά αναφέρεται ότι 34.000 γρόσια είχε προσφέρει ο πλειοδότης για την πρώτη περιοχή και 18.000 μετζίτια για τον Κόλπο.  Παρόλα αυτά οι Ιταλοί είχαν εξασφαλίσει και αυτοί με αθέμιτα μέσα άδεια αλιείας. Ψάρευαν όμως με τη μέθοδο της τράτας στον Κόλπο, μέθοδο η οποία απαγορεύονταν στην Ιταλία. Σαν γνήσιοι αποικιοκράτες όμως λεηλατούσαν όπως μπορούσαν και αυτοί τον ενάλιο πλούτο της παραπαίουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αποτέλεσμα ήταν να καταστρέφεται ο γόνος, να αδειάζει ο κόλπος από τα όστρακα και οι ντόπιοι ψαράδες που πλήρωναν και το μερτικό τους στην πανάκριβη άδεια να μην μπορούν να επιζήσουν. Επενέβη τότε ο τσαμπουκάς Καλιάς με το τσούρμο του. Σαλτάρησαν στο “Teribille», ξυλοκόπησαν τους ιταλούς ψαράδες, ενώ ο καπετάνιος τους έλειπε στην Καλλονή, και «προσέβαλαν» την Ιταλική σημαία.

            Ειδοποιήθηκε ο πρόξενος της Ιταλίας στη Μυτιλήνη, που ζήτησε ικανοποίηση από τον Διοικητή του νησιού Μουτασερίφη Κεμάλ Μπέη. Αυτός αρνήθηκε με αποτέλεσμα να πεισμώσουν οι Ιταλοί, οι οποίοι κατηγορούσαν τον Κεμάλ Μπέη ότι ο πρωτεργάτης των επισοδείων –Δημήτριος Λαμπρίδης αναφέρονταν αρχικά στην εφημερίδα – ήταν προσωπικός του φίλος και απολάμβανε ασυλίας. Ο τουρκικός τύπος  αυτό το απέρριπτε με βδελυγμία με τον ισχυρισμό ότι δεν μπορεί να είναι φίλος του διοικητή ένας άνθρωπος κακής διαγωγής και χαρτοπαίκτης. Ενεργοποιήθηκε ο πρεσβευτής της Ιταλίας στη Σμύρνη, Δε Κουβερνάτης, ο οποίος έστειλε έγγραφο στον Κεμάλ Μπέη για τη σύλληψη του Λαμπρίδη αλλά ξέχασε να το υπογράψει και έτσι του επιστράφηκε ως άκυρο. Διετάθχη όμως η σύλληψη μερικών απ’ τους υπαίτιους όχι όμως και του αρχηγού τους. Στο μεταξύ οι Ιταλοί αγρίεψαν ειδοποίησαν την κυβέρνησή τους η οποία έστειλε το θωρηκτό «Ρώμη» στη Σύρο και απείλησαν ότι θα επέδραμε στη Μυτιλήνη αν δεν :

 1.τιμωρηθούν οι υπαίτιοι

2.αποζημιωθούν οι ψαράδες για τη ζημιά που υπέστησαν

3.δοθεί ικανοποίηση για την προσβολή της ιταλικής σημαίας και

4. παυθεί ο διοικητής της Μυτιλήνης Κεμάλ Μπέης.

            Μπροστά στις μεγάλες διαστάσεις που πήρε το θέμα η παραπαίουσα τότε οθωμανική Αυτοκρατορία πήρε κάποια μέτρα κατευνασμού των Ιταλών. Προφυλακίστηκε ο πρωταίτιος, που διευκρινήστηκε ότι ήταν ο Λαμπρή Πασάς και του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Δημήτριος Καλιάς, παύθηκε με ιραδέ του Σουλτάνου που επικύρωσε απόφαση του υπουργικού συμβουλίου ο Κεμάλ Μπέης και παραπέμφθηκαν να δικαστούν οι υπαίτιοι στο κακουργιοδικείο της Χίου. Προσκλήθηκαν μάλιστα οι Ιταλοί να στείλουν δικό τους παρατηρητή στο δικαστήριο.

            Στο μεταξύ ο Καλιάς –πέρα απ’ την τοπική κοινή γνώμη όπως την εξέφραζαν οι εφημερίδες της εποχής που τον υπεράσπιζε- είχε και μια δυναμική σύμμαχο και υποστηρήκτρια τη Λαίδη Charow, η οποία προσπάθησε –χωρίς να τα καταφέρει- να θέσει το Καλιά υπό Αγγλική προστασία. Του εξασφάλισε όμως αφενός εξαιρετικούς δικηγόρους απ’ την Κωνσταντινούπολη αφετέρου δε την υποστήριξη τούρκων αξιωματούχων στη Χίο τους οποίους επισκεπτόταν συνέχεια διαθέτοντας προς τούτο και τα απαραίτητα κεφάλαια.

            Στη δίκη που ακολούθησε στα μέσα Φεβρουαρίου του επόμενου χρόνου (1881) ο Δημήτριος Καλιάς και ο αδελφός του Γιώργος –κατηγορούμενος κι αυτός- υποστήριξαν ότι είναι Έλληνες υπήκοοι αλλά το δικαστήριο τους θεώρησε Οθωμανούς «μέχρι νεοτέρας διαταγής». Στη δίκη που προήδρευε ο Γασπάρ εφέντης, παρευρισκόταν ο προξενικός πράκτορας της Ιταλίας Pasqua καθώς και ο Κοστάν Πασάς, ελεγκτής των δικαστηριών των νησιών του Αιγαίου. Οι κατηγορίες ήταν πολύ βαριές. Μεταξύ άλλων κατηγορούνταν και για «σύσταση στασιαστικής ομάδας», κατηγορία η οποία εξασφάλιζε ακόμα και θανατική καταδίκη. Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι είχαν ξεχωριστούς δικηγόρους απ’ τον Καλιά και είχαν καλέσει για μάρτυρα και τον παυθέντα Διοικητή της Μυτιλήνης Κεμάλ Μπέη, ο οποίος κλήθηκε απ’ το δικαστήριο τηλεγραφικώς.

            Στη δίκη διαπιστώθηκε ότι το κατηγορητήριο που είχαν συστήσει οι δικηγόροι των 20 περίπου Ιταλών κατηγόρων είχε κενά και υποστηρίχτηκε ότι οι ψαράδες του Πολιχνίτου είχαν απευθύνει αναφορά στον Κεμάλ Μπέη με την οποία τον ενημέρωναν για τις συνέπειες του συστήματος που χρησιμοποιούσαν οι Ιταλοί. Τη μέρα του επισοδείου υποστηρίχτηκε ότι ο Καλιάς είχε επιβιβασθεί σε επιβατικό πλοίο για να ανακοινώσει στον Κεμάλ Μπέη ότι συνέστησε ακτοπλοϊκή υπηρεσία για τη σύνδεση της Μυτιλήνηςμε άλλα νησιά. Οι ναύτες του συνάντησαν τους Ιταλούς και συνεπλάκησαν ενώ αυτός απέτρεψε τα χειρότερα. Εξάλλου όλοι ήταν άοπλοι ενώ οι Ιταλοί οπλισμένοι. Το ασήμαντο αυτό επισόδειο μεγαλοποιήθηκε από τον προξενικό πράκτορα των Ιταλών στη Μυτιλήνη, Φιδέλη, στον οποίο απέδωσαν προσωπικά συμφέροντα. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν ένα σωρό δικονομικά τερτίπια, υποστηρίχτηκε βιαιοπραγία των ανακριτικών αρχών, έγινε επίκληση των ατομικών  δικαιωμάτων του διεθνούς δικαίου, αποδείχτηκε ασυμφωνία του κατηγορητηρίου με τις καταθέσεις των μαρτύρων των Ιταλών και έτσι η δίκη διακόπηκε προσωρινά. Ο Ιταλός προξενικός πράκτορας της Χίου έκανε τα αδύνατα δυνατά για την ευνοϊκή κατάληξη της δίκης με συνεχείς επισκέψεις στους Τούρκους επισήμους του νησιού αλλά και διαβουλεύσεις με τον πρόξενο της χώρας του στη Σμύρνη Δε Κουβερνάτη.

            Ο Χιώτης δικηγόρος των 15 κατηγορούμενων στη συνέχεια της δίκης προς το τέλος Μαρτίου βγήκε στην αντεπίθεση: Κατηγόρησε το δικαστήριο ότι οι κατηγορούμενοι κρατούνται επί 4 μήνες άδικα και χωρίς δίκη, κατέρριψε την κατηγορία της στάσης, ενημέρωσε ότι οι Ιταλοί είχαν εκδιωχθεί με δικαστική απόφαση εξαιτίας του τρόπου ψαρέματός των και από άλλα νησιά, υπενθύμισε ότι με τη χρήση απαγορευμένων στην πατρίδα τους μεθόδων είχαν εξολοθρεύσει τα όστρακα του Κόλπου και έτσι στο τέλος οι κατηγορούμενοι μαζί τον αρχηγό τους καταδικάστηκαν σε 3,5 μήνες φυλάκιση και εξαιτίας της προφυλάκισής των αφέθηκαν ελεύθεροι. Σε 2-3 μήνες επανήλθε στη Διοίκηση της Μυτιλήνης και ο Κεμάλ Μπέης ενώ η Lady Charow, που στο μεταξύ είχε αγοράσει μεγάλες εκτάσεις στο νησί και έκανε ανασκαφές στο παλιό κοιμητήριο, είχε βρει σημαντικά ευρήματα.

Έτσι εκτός απ’ τους Ιταλούς όλοι οι υπόλοιποι βρέθηκαν κερδισμένοι. Kαι προπαντός ο Κόλπος Καλλονής.

            Μ’ αυτόν τον νταηλίδικο τρόπο ο Καλιάς προστάτεψε πρώτα απ’ όλα βέβαια τα συμφέροντά του αλλά και το μέλλον του Κόλπου. Εμείς τι κάνουμε;

Το Νηπιαγωγείο Βρίσας ευχαριστεί έναν συγχωριανό μας, κάτοικο Αθηνών, που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, για την προσφορά ενός πλήρους συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή (κεντρική μονάδα, οθόνη, πληκτρολόγιο και ποντίκι).

Η ανταπόκριση του ήταν άμεση και με μεγάλη προθυμία έσπευσε να βοηθήσει ώστε να καλυφθούν οι ελλείψεις που υπήρχαν στο νηπιαγωγείο μας σε σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό.

Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεται το έργο των εκπαιδευτικών και οι μαθητές μας εξοικειώνονται με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα

Παναγιά Κρυφτή: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού ζητά ακύρωση της σύμβασης για τον δρόμο – Σοβαρές καταγγελίες για παραβίαση της προστασίας.

Αναλυτικές πληροφορίες από το δημοσίευμα του lesvosnews.net μπορείτε να δείτε εδώ.

Το σημαντικό για εμάς είναι ότι αν ακυρωθεί το έργο που προβλέπει βελτίωση του υφιστάμενου δρόμου αποκλείεται να γίνει διάνοιξη νέου δρόμου και σύνδεση των Βατερών με το Πλωμάρι παραλιακά.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βρισαγωτών Λέσβου Αθήνας  εκφράζει τα θερμά του συγχαρητήρια σε μέλος του, που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, το οποίο ανταποκρίθηκε στο αίτημα του νηπιαγωγείου της Βρίσας για την προμήθεια  και τοποθέτηση ,  μιας κεντρικής μονάδας  υπολογιστή και μιας οθόνης για τις ανάγκες λειτουργίας του  Σχολείου .

     Τέτοιες πράξεις είναι αξιέπαινες και αποδεικνύουν ότι δεν έχει σημασία που κατοικεί κανείς, αλλά πόση αγάπη έχει στην καρδιά του για τον τόπο καταγωγής του.

Από το προφίλ του στο fb

ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΜΟΥ ΕΠΟΧΕΣ

Με αφορμή ότι άρχισε και φέτος σιγά-σιγά το μάζεμα της ελιάς , θυμήθηκα περασμένες εποχές- αρχές της δεκαετίας του ΄60- , τότε που η Βρίσα είχε 1700 κατοίκους, το μεροκάματο του ραβδιστή ήταν 50 δρχ, της μαζώχτρας 25 δρχ και η τιμή του λαδιού 15-20 δρχ/κιλό.

Στο χωριό τότε λειτουργούσαν δύο ατμοκίνητα ελαιοτριβεία, η Παλιά μηχανή από το 1892 και η Καινούργια μηχανή από το 1902 με ημερήσια έκθλιψη περίπου 20 μόδια η κάθε μία. Το 1975 η παλιά μηχανή αντικατέστησε τον εξοπλισμό του με σύγχρονο φυγοκεντρικό εργοστάσιο με δυνατότητα 3,5 μόδια/ώρα.( πηγή: Κ. Τσέλεκας από ΄΄Το χωριό μου η βρίσα Λέσβου΄΄). Κάθε μόδι ήταν 500 οκάδες ή 640 κιλά.

Για τη λειτουργία κάθε εργοστασίου υπήρχαν πολλοί εργαζόμενοι: Ο διευθυντής, ο λογιστής, ο μηχανικός, ο θερμαστής, ο ζυγιστής, οι χαμάληδες, ο πετράς, και οι μάστορες με τους βοηθούς τους (τσιράκια).

Πριν ξημερώσει, ο θερμαστής έπρεπε να βάλει φωτιά στο λέβητα για να ζεσταθεί το νερό και να γίνει ατμός για να δώσει κίνηση στις μηχανές. Σαν καύσιμη υλικό χρησιμοποιούσε την πυρήνα. Στις έξι χτύπαγε η μπουρού για να ξεκινήσει η εργασία.

Πρώτα οι χαμάληδες κουβαλούσαν τις ελιές από τα αμπάρια, όπου κάθε ελαιοπαραγωγός είχε το δικό του,και τις έριχναν στο σπαστήρα με τις δύο περιστρεφόμενες πέτρες (κουλέθρα) για να γίνει η σύνθλιψη και πολτοποίηση των (χαμούρ).Το χαμούρ μεταφερόταν σε δεξαμενή κοντά στο πιεστήριο (μπασκί) για να απλωθεί από τον μάστορα και τον βοηθό του μέσα στα τσπιά (τρίχινα πανιά τετράγωνα σε σχήμα φακέλλου). Τα τσπιά τοποθετούνταν αλφαδιασμένα και με ιδιαίτερη προσοχή το ένα πάνω στο άλλο μέσα στο μπασκί από το μάστορα για να συμπιεστούν τρεις φορές ( τη δεύτερη και τρίτη φορά μαζί με ζεστό νερό που έριχναν με τους μαστραπάδες). Κάθε πιεστήριο επεξεργαζόταν περίπου δέκα στάματα την ημέρα, όπου το κάθε στάμα ήταν μισό μόδι. Μετά τη συμπίεση, το λάδι, το νερό και η μούργα οδηγούνταν σε δεξαμενές (πολύμια) όπου γινόταν φυσικός διαχωρισμός λόγω βαρύτητας και μάζευαν το λάδι από την επιφάνεια με μαστραπάδες. Τα υγρά απόβλητα (αμούρ) οδηγούνταν έξω από το εργοστάσιο στον παρακείμενο χείμαρρο.

Αργότερα, με τον ερχομό του ηλεκτρικού ρεύματος ο διαχωρισμός λαδιού-νερού γίνεται με φυγοκεντρικά πολύστροφα μηχανήματα, τα λαβάλ.

Μετά, από τον διευθυντή γινόταν η οξυμέτρηση του λαδιού για τον έλεγχο της ποιότητας και από τον παραγωγό ο γευστικός έλεγχος με την καπίρα που έκανε στο μαγκάλι.

Το λάδι το έβαζαν σε τουλούμια (ασκοί από δέρμα τράγου) και αργότερα σε λαγήνες (μεταλλικά ημικυλινδρικά δοχεία), η δε μεταφορά στο σπίτι γινόταν με αραμπάδες για να αποθηκευτεί σε πήλινες δεξαμενές (κιούπια και φτίνες) και αργότερα σε μεταλλικές δεξαμενές (λάντσες).

Τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει πολλά, από τη μια οι κλιματολογικές αλλαγές με τις ζέστες και την ανομβρία και από την άλλη η φωτιά το 2022 καθώς και η χαμηλή τιμή του λαδιού, ανάγκασαν πολλούς να εγκαταλείψουν τα ελαιοκτήματά τους, αναπολώντας με νοσταλγία αλλοτινές εποχές.

https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1435954131239968%2F&show_text=false&width=560&t=0

Η κακοκαιρία των τελευταίων ημερών συνεχίζεται και σήμερα στο χωριό μας. Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου γιορτάστηκε με έναν βροχερό καιρό.

Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού προσήλθαν ατομικά στον Άγιο Ευστάθιο, όπου μαζί με τους γονείς δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο. Μετά τη δοξολογία εκφωνήθηκε η επετειακή ομιλία από τη διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Ελένη Γαρούφα (σύζυγο του Αριστείδη Μιαούλη) και τα παιδιά των σχολείων απήγγειλαν τα ποιηματάκια τους.

Ο βροχερός καιρός δεν επέτρεψε ούτε τα παιδιά να παρελάσουν ούτε την μετάβαση στο “Ηρώον” για το καθιερωμένο τρισάγιο και την κατάθεση των στεφανιών.

Χρόνια πολλά στα παιδιά, στις οικογένειές τους και στους εκπαιδευτικούς.

Και του χρόνου να είμαστε γεροί να αποδώσουμε “ολοκληρωμένα” την τιμή στους χωριανούς μας ήρωες του 1940.

Πολύ καλή βροχή δέχτηκε η περιοχή μας από χτες το απόγευμα μέχρι και τώρα (3.00 μ.μ.) με αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν 71 χιλιοστά στο βροχόμετρο.

Τα Κέντρα Καινοτομίας αποτελούν ένα οικοσύστημα γνώσης που ενσωματώνει και διασυνδέει τη σχολική κοινότητα, την τοπική κοινωνία, τα ερευνητικά ιδρύματα, τα πανεπιστήμια, τις τοπικές επιχειρήσεις καθώς και εκπαιδευτικά οικοσυστήματα από όλον τον κόσμο.

Στην Ελλάδα στήθηκαν και λειτουργούν 13 Κάντρα Καινοτομίας, ένα σε κάθε Περιφέρεια. Το Κέντρο Καινοτομίας της Περιφέρειας Β. Αιγαίου στεγάζεται σε αίθουσες του διδακτιρίου του Δημοτικού σχολείου Πολιχνίτου.

Το στήσιμο του Κέντρου ξεκίνησε στις αρχές του 2026 με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον Νικέλλη Ανέστη, κλάδου Πληροφορικής. Από την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς υπηρετεί στο κέντρο και η επίσης πληροφορικός Κατερίνα Στρούμπα.

Αντιγράφουμε από τη σελίδα του κέντρου στο fb:

Με πνεύμα συνεργασίας πραγματοποιήθηκε την Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2026, η πρώτη ενημερωτική συνάντηση στο Κέντρο μας.

Στη δράση συμμετείχαν στελέχη της εκπαίδευσης από τη Λέσβο (δια ζώσης), καθώς και από τη Χίο, τη Σάμο και την ομάδα έργου του ΙΤΥΕ «Διόφαντος» (διαδικτυακά).

Τα μέλη της Παιδαγωγικής Ομάδας παρουσίασαν τους σύγχρονους χώρους και τον τεχνολογικό εξοπλισμό του Κέντρου. Τα στελέχη περιηγήθηκαν στις εγκαταστάσεις, δοκίμασαν τις εκπαιδευτικές εφαρμογές και αντάλλαξαν ιδέες σε έναν ιδιαίτερα γόνιμο διάλογο.

Προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί νέα διαδικτυακή συνάντηση για την παρουσίαση των χώρων στα στελέχη των απομακρυσμένων περιοχών, ενώ θα ακολουθήσουν ενημερωτικές συναντήσεις με τους Διευθυντές/ντριες των σχολικών μονάδων της Περιφέρειάς μας με στόχο την προετοιμασία της σχολικής κοινότητας για τις επερχόμενες εκπαιδευτικές επισκέψεις.

Καλή δύναμη και καλή επιτυχία!

Έφυγε από τη ζωή ξαφνικά και πολύ πρόωρα ο Άλκης Κατάνας. Ο Άλκης κατάγονταν από τη Στύψη αλλά ζούσε και εργάζονταν στην περιοχή μας πολλά χρόνια. Οι περισσότεροι τον γνωρίσαμε στο ελαιοτριβείο και ιδιαίτερα ως σερβιτόρο σε διάφορα μαγαζιά και τελευταία στον “Γρηγόρη” στη Νυφίδα.

Ας είναι αναπαυμένος.

Θερμά συλλυπητήρια στην αγαπημένη του Τζούλια, στη μικρή Νεφέλη, στην αδελφή του και σ’ όλους τους συγγενείς του.

Αύριο Δευτέρα 26 Οκτωβρίου γιορτάζει ο Άγιος Δημήτριος. Στο χωριό μας έχουμε δυο ξωκλήσια προς τιμήν του αγίου. Το ένα πάνω απ’ τα Λιβάδια και το άλλο στη Λαγκάδα, μέσα στο κτήμα του Γιάννη Παππά.

Αύριο η Θεία Λειτουργία θα τελεστεί στον Άγιο Δημήτριο στη Λαγκάδα.

Χρόνια πολλά στην Δήμητρα και στον Δημήτρη!