Το Δημοτικό Σχολείο Βρίσας ευχαριστεί τον Γιώργο Κρητικό για την δωρεάν διάθεση λεωφορείου του για να μεταφέρει τα παιδιά στις Θερμοπηγές Πολιχνίτου “Ιπποκράτης” και στη συνέχεια στο Πολύκεντρο για την παρακολούθηση παιδικού θεατρικού έργου.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη που έδωσε στο “Ν” ο Πρόεδρος της ΔΕΥΑΛ κ. Βάλεσης σχετικά με τα θέματα ύδρευσης στο νησί. Σ’ αυτήν αναφέρεται και στη γεώτρηση στην Βρωμοπηγάδα απ’ την οποία θα υδρεύεται ο Πολιχνίτος.

Ένα σημαντικό έργο για την ενίσχυση της υδροδότησης στον Πολιχνίτο Λέσβου μπαίνει πλέον σε τροχιά υλοποίησης, μετά την υπογραφή της σχετικής σύμβασης από τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Λέσβου (ΔΕΥΑΛ).

Η σύμβαση υπεγράφη σήμερα, Παρασκευή 13 Μαρτίου, από τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΛ Παναγιώτη Βάλεση και τον ανάδοχο του έργου, σηματοδοτώντας την έναρξη των εργασιών για το έργο με τίτλο:
«Απαιτούμενες εργασίες υδραυλικές και ηλεκτρομηχανολογικές για την υδροδότηση του οικισμού Πολιχνίτου από τις γεωτρήσεις στις θέσεις Κατσλί και Αγμαστια».

 Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 427.722,59 ευρώ και αφορά παρεμβάσεις που θα επιτρέψουν την αξιοποίηση των γεωτρήσεων στις συγκεκριμένες θέσεις, ώστε να ενισχυθεί το σύστημα ύδρευσης της περιοχής.

Πηγή: lesvosnews.net

Περνώντας το πρωί από τον Πλάτανο πληροφορήθηκα ότι έρχονται ελεγκτές από το ΕΛΓΑ για τα καμμένα και περίμεναν αρκετοί για να τους οδηγήσουν στα κτήματά τους. Μπήκα και εγώ στην ομάδα και ύστερα από συζητήσεις πήγαμε στα Μυρίχια.

Στη διαδρομή η κυρία ελεγκτής μου είπε ότι όσοι φύτεψαν σε άλλο κτήμα θα πρέπει αυτό να ήταν δηλωμένο στο ΟΣΔΕ για να αποζημιωθούν. Επίσης μου είπε και κάτι ακόμα που δεν είμαι σίγουρος για το τί εννοούσε. Είπε ότι πολλοί έχουν φυτέψει δίπλα σε αυτά που έχουν μπολιάσει και ότι και αυτοί δεν θα αποζημιωθούν διότι έπρεπε να είχαν γίνει εκριζώσεις των καμμένων. Αυτό επιδέχεται διάφορες ερμηνείες.

Παραδέχτηκε ότι δεν έγινε σωστή ενημέρωση του κόσμου και το απέδωσε στην μεγάλη καθυστέρηση στην έκδοση της ΚΥΑ.

• Πότε αποκτήθηκαν από την Κοινότητα οι πρώτες πηγές ύδρευσης στην περιοχή του Αμπελικού; Το 1968
• Πότε πέρασε στη ΔΕΗ ο ηλεκτροφωτισμός του χωριού; Το 1961
• Πότε στήθηκε το μεταλλικό γεφύρι του Αλμυροπόταμου στην περιοχή της Αγίας Κατερίνας και πότε ανοίχτηκε ο δρόμος προς τον Άγιο Φωκά; Το γεφύρι το 1965 και ο δρόμος λίγο πιο μπροστά.
• Πότε στήθηκαν τα πρώτα ξύλινα αποδυτήρια στα Βατερά; Το 1962
• Πότε χτίστηκαν τα αποδυτήρια και οι τουαλέτες στα Βατερά; Το 1966
• Πότε πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκβάθυνση στο λιμανάκι του Αγίου Φωκά; Το 1965
• Πότε κατασκευάστηκε το αρδευτικό στις περιοχές Καμάρα και Καλογέρος; Το 1963
• Πότε ανακαινίστηκε το νεκροταφείο του χωριού; Το 1970
• Πότε πραγματοποιήθηκε η δενδροφύτευση των Βατερών; Το 1971. Είχε γίνει και μια προσπάθεια στις αρχές της δεκαετίας του 1960 αλλά δεν ευοδώθηκε.

Ένα ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύει το “Ν” σχετικά με το κόστος της ελαιοκαλλιέργειας και μπορείτε να το δείτε εδώ

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας αναφέραμε ότι μαθητές/τριες μεταγράφηκαν από το σχολείο του χωριού μας στο Ελληνικό Σχολείο ή καλύτερα στο σχολείο της Ελληνικής Κοινότητας του Πορτ-Σουδάν.

Η πληροφορία αυτή αφορούσε την οικογένεια Γιαννάκου, (της οποίας η μητέρα ήταν κόρη του χωριανού μας Στέλιου Κόντου) και ο μεγάλος γιος, Αντώνης, είχε την καλοσύνη να μας πληροφορήσει σχετικά:

Ήταν το 1965 όταν ήρθε η οικογένεια μας από το Σουδάν στο χωριό για ,να πάω στο γυμνάσιο. Τότε ο αδελφός μου (Στέλιος) τελείωσε το δημοτικό του χωριού μας. Οι αδελφές μου (Ασπασία και Άννα) που πηγαίνανε Δευτέρα και Τρίτη τάξη γύρισαν ξανά στο Πόρτο Σουδάν, όπου ο πατέρας μας είχε τις επιχειρήσεις του. Οι αδελφές μου επέστρεψαν και τελείωσαν το δημοτικό στο χωριό και πήγανε στο Γυμνάσιο του Πολυχνιτου. Οταν τελείωσα εγώ το Γυμνάσιο εγκατασταθήκαμε στην Αθήνα, όπου σπουδάσαμε ο καθένας εκεί που ήθελε. Εγώ μηχανικός τα αδέλφια μου Ιατρική και Οδοντιατρική.

Έτσι έγινε το θέλημα τις γιαγιάς μας, Ασπασίας Κοντού, που μας μεγάλωσε στο χωριό μας.

• Τη σχολική χρονιά 1942-43 (στην περίοδο της γερμανικής κατοχής) το σχολείο της Βρίσας είχε 237 μαθητές!!! Τη σχολική χρονιά 1948-49 οι μαθητές ήταν 169.
• Το 1948 το σχολείο αγόραζε και έδινε δωρεάν σε παιδιά που είχαν ανάγκη τετράδια και μολύβια.
• Το 1966 μια Αμερικάνικη Εταιρεία (KEAR) έστειλε στο σχολείο σπόρους για τον σχολικό κήπο τους οποίους είχε προσφέρει ένας Αμερικανός ιδιώτης. Η σχολική εφορεία έστειλε μια ευχαριστήρια επιστολή στον ιδιώτη προσκαλώντας τον να επισκεφθεί τα Βατερά.
• Την ίδια περίοδο η υποχρεωτικότητα της φοίτησης των παιδιών στο σχολείο τηρούνταν αυστηρά και γι αυτό το σχολείο έστειλε αυστηρή επιστολή σε γονέα, που δεν έστελνε την κόρη του στο σχολείο, με αποδεικτικό επίδοσης για τα περαιτέρω.
• Από μαθητές του σχολείου μας που μεταγράφηκαν στο Πόρτ-Σουδάν μαθαίνουμε ότι το 1966 στην πόλη αυτή λειτουργούσε ελληνικό σχολείο.
• Οι υπάλληλοι της ΑΤΕ πρόσφεραν στον σχολείο μας 1600δρχ. στη μνήμη του χωριανού μας συναδέλφου τους Νίκου Ταξείδη.
• Αξίζει να διαβάσει κάποιος το παρακάτω έγγραφο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου(που στάλθηκε και στο σχολείο) για να συγκρίνει τον τρόπο λειτουργίας του (τότε) ακόμα και τις αργίες και τις Κυριακές με τον τρόπο λειτουργίας των Τραπεζών σήμερα και ιδιαίτερα την αντιμετώπιση των μικροκαταθετών

Ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του σχολείου της Βρίσας σας ενημερώνει ότι εν όψει Πάσχα, όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια έτσι κι φέτος, διοργανώνει λαχειοφόρο αγορά που κληρώνει 2 αρνιά. Όσοι θέλουν να συμμετάσχουν αγοράζοντας λαχνούς και στηρίζοντας το Σύλλογο μας παράλληλα , ας αναζητήσουν τους λαχνούς από τα μέλη Ελευθερια ΣαλταμαραVicky DecksRoxani KaptaniΔιαμάντω Κρικλάνη . Ευχαριστούμε εκ των προτέρων όσους στηρίξουν τη δράση αυτή!!!

Η κλήρωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή των Βαΐων μετά τον εκκλησιασμό στον “Μύλο” στα Βατερά

Υποκρισία

Φεύγουν οι πύραυλοι βολίδες, φέρνοντας την καταστροφή.

Σειρήνες ουρλιάζουν, κτίρια καταρρέουν.

Ολοι μάχονται υπέρ βωμών και εστιών.

Υποκινούμενοι.

Χαροκαμένες μανάδες ντυμένες στα μαύρα θάβουν τα παιδιά τους σε άσπρα φέρετρα.

Κάποιες κορνιζάρουν τα μετάλλια ανδρείας τους.

Για παρηγοριά.

Κάποιες κοιμούνται αγκαλιά μ´ένα ρουχαλάκι των αδικοχαμένων παιδιών τους.

Για να μην χάσουν τη μυρουδιά του.

Γελούν οι έμποροι όπλων και οι αχυράνθρωποι τους πολιτικοί, τρίβοντας τα χέρια τους.

Πάλι τα κατάφεραν.

Με τα δικά τους παιδιά ασφαλή στις Φεράρι και τα ιδιωτικά τζετ τους.

Τι κι αν παιδάκια λιμοκτονούν και ψάχνουν για μια γουλιά καθαρό νερό;

Αυτοί νοιάζονται για την σαμπάνια τους.

Τι κι αν αποδεκατίζονται λαοί;

Αυτοί νοιάζονται για το χαβιάρι τους.

Τι κι αν οι πρόσφυγες γεμίζουν τα γκέτο;

Αυτοί νοιάζονται για τις βίλες και τις πισίνες τους.

Κάνουν συνάξεις να λύσουν τα θέματα δήθεν δια της διπλωματικής οδού.

Υποκρινόμενοι ότι νοιάζονται για το γενικό καλό.

Γελούν, ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις, σφίγγουν τα χέρια.

Αυτά τα βρώμικα χέρια τους που στάζουν από το αίμα αθώων.

Γυρίζουν ευχαριστημένοι στα μέγαρα τους.

Χαϊδεύουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους.

Ανάβουν τα πούρα τους ακούγοντας Μότσαρτ, Μπετόβεν, Βιβάλντι.

Έδειξαν το καλό τους πρόσωπο, κρύβοντας επιμελώς το κακό.

Έριξαν κροκοδείλια δάκρυα μπροστά στις κάμερες.

Πάντα στο όνομα του όποιου θεού τους.

Πάντα στο όνομα τού διεθνούς δικαίου και της παγκόσμιας ειρήνης.

Και συ, αθώο αφελές θύμα, ακόμα πιστεύεις στο δίκαιο.

Πληρώνοντας για τα όπλα που θα σε σκοτώσουν.

Το δίκαιο όμως είναι μόνο των ισχυρών.