Σε προηγούμενη ανάρτησή μας αναφέραμε ότι μαθητές/τριες μεταγράφηκαν από το σχολείο του χωριού μας στο Ελληνικό Σχολείο ή καλύτερα στο σχολείο της Ελληνικής Κοινότητας του Πορτ-Σουδάν.

Η πληροφορία αυτή αφορούσε την οικογένεια Γιαννάκου, (της οποίας η μητέρα ήταν κόρη του χωριανού μας Στέλιου Κόντου) και ο μεγάλος γιος, Αντώνης, είχε την καλοσύνη να μας πληροφορήσει σχετικά:

Ήταν το 1965 όταν ήρθε η οικογένεια μας από το Σουδάν στο χωριό για ,να πάω στο γυμνάσιο. Τότε ο αδελφός μου (Στέλιος) τελείωσε το δημοτικό του χωριού μας. Οι αδελφές μου (Ασπασία και Άννα) που πηγαίνανε Δευτέρα και Τρίτη τάξη γύρισαν ξανά στο Πόρτο Σουδάν, όπου ο πατέρας μας είχε τις επιχειρήσεις του. Οι αδελφές μου επέστρεψαν και τελείωσαν το δημοτικό στο χωριό και πήγανε στο Γυμνάσιο του Πολυχνιτου. Οταν τελείωσα εγώ το Γυμνάσιο εγκατασταθήκαμε στην Αθήνα, όπου σπουδάσαμε ο καθένας εκεί που ήθελε. Εγώ μηχανικός τα αδέλφια μου Ιατρική και Οδοντιατρική.

Έτσι έγινε το θέλημα τις γιαγιάς μας, Ασπασίας Κοντού, που μας μεγάλωσε στο χωριό μας.

• Τη σχολική χρονιά 1942-43 (στην περίοδο της γερμανικής κατοχής) το σχολείο της Βρίσας είχε 237 μαθητές!!! Τη σχολική χρονιά 1948-49 οι μαθητές ήταν 169.
• Το 1948 το σχολείο αγόραζε και έδινε δωρεάν σε παιδιά που είχαν ανάγκη τετράδια και μολύβια.
• Το 1966 μια Αμερικάνικη Εταιρεία (KEAR) έστειλε στο σχολείο σπόρους για τον σχολικό κήπο τους οποίους είχε προσφέρει ένας Αμερικανός ιδιώτης. Η σχολική εφορεία έστειλε μια ευχαριστήρια επιστολή στον ιδιώτη προσκαλώντας τον να επισκεφθεί τα Βατερά.
• Την ίδια περίοδο η υποχρεωτικότητα της φοίτησης των παιδιών στο σχολείο τηρούνταν αυστηρά και γι αυτό το σχολείο έστειλε αυστηρή επιστολή σε γονέα, που δεν έστελνε την κόρη του στο σχολείο, με αποδεικτικό επίδοσης για τα περαιτέρω.
• Από μαθητές του σχολείου μας που μεταγράφηκαν στο Πόρτ-Σουδάν μαθαίνουμε ότι το 1966 στην πόλη αυτή λειτουργούσε ελληνικό σχολείο.
• Οι υπάλληλοι της ΑΤΕ πρόσφεραν στον σχολείο μας 1600δρχ. στη μνήμη του χωριανού μας συναδέλφου τους Νίκου Ταξείδη.
• Αξίζει να διαβάσει κάποιος το παρακάτω έγγραφο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου(που στάλθηκε και στο σχολείο) για να συγκρίνει τον τρόπο λειτουργίας του (τότε) ακόμα και τις αργίες και τις Κυριακές με τον τρόπο λειτουργίας των Τραπεζών σήμερα και ιδιαίτερα την αντιμετώπιση των μικροκαταθετών

Ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του σχολείου της Βρίσας σας ενημερώνει ότι εν όψει Πάσχα, όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια έτσι κι φέτος, διοργανώνει λαχειοφόρο αγορά που κληρώνει 2 αρνιά. Όσοι θέλουν να συμμετάσχουν αγοράζοντας λαχνούς και στηρίζοντας το Σύλλογο μας παράλληλα , ας αναζητήσουν τους λαχνούς από τα μέλη Ελευθερια ΣαλταμαραVicky DecksRoxani KaptaniΔιαμάντω Κρικλάνη . Ευχαριστούμε εκ των προτέρων όσους στηρίξουν τη δράση αυτή!!!

Η κλήρωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή των Βαΐων μετά τον εκκλησιασμό στον “Μύλο” στα Βατερά

Υποκρισία

Φεύγουν οι πύραυλοι βολίδες, φέρνοντας την καταστροφή.

Σειρήνες ουρλιάζουν, κτίρια καταρρέουν.

Ολοι μάχονται υπέρ βωμών και εστιών.

Υποκινούμενοι.

Χαροκαμένες μανάδες ντυμένες στα μαύρα θάβουν τα παιδιά τους σε άσπρα φέρετρα.

Κάποιες κορνιζάρουν τα μετάλλια ανδρείας τους.

Για παρηγοριά.

Κάποιες κοιμούνται αγκαλιά μ´ένα ρουχαλάκι των αδικοχαμένων παιδιών τους.

Για να μην χάσουν τη μυρουδιά του.

Γελούν οι έμποροι όπλων και οι αχυράνθρωποι τους πολιτικοί, τρίβοντας τα χέρια τους.

Πάλι τα κατάφεραν.

Με τα δικά τους παιδιά ασφαλή στις Φεράρι και τα ιδιωτικά τζετ τους.

Τι κι αν παιδάκια λιμοκτονούν και ψάχνουν για μια γουλιά καθαρό νερό;

Αυτοί νοιάζονται για την σαμπάνια τους.

Τι κι αν αποδεκατίζονται λαοί;

Αυτοί νοιάζονται για το χαβιάρι τους.

Τι κι αν οι πρόσφυγες γεμίζουν τα γκέτο;

Αυτοί νοιάζονται για τις βίλες και τις πισίνες τους.

Κάνουν συνάξεις να λύσουν τα θέματα δήθεν δια της διπλωματικής οδού.

Υποκρινόμενοι ότι νοιάζονται για το γενικό καλό.

Γελούν, ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις, σφίγγουν τα χέρια.

Αυτά τα βρώμικα χέρια τους που στάζουν από το αίμα αθώων.

Γυρίζουν ευχαριστημένοι στα μέγαρα τους.

Χαϊδεύουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους.

Ανάβουν τα πούρα τους ακούγοντας Μότσαρτ, Μπετόβεν, Βιβάλντι.

Έδειξαν το καλό τους πρόσωπο, κρύβοντας επιμελώς το κακό.

Έριξαν κροκοδείλια δάκρυα μπροστά στις κάμερες.

Πάντα στο όνομα του όποιου θεού τους.

Πάντα στο όνομα τού διεθνούς δικαίου και της παγκόσμιας ειρήνης.

Και συ, αθώο αφελές θύμα, ακόμα πιστεύεις στο δίκαιο.

Πληρώνοντας για τα όπλα που θα σε σκοτώσουν.

Το δίκαιο όμως είναι μόνο των ισχυρών.

Χτες το πρωί άτομα που έμοιαζαν με μετανάστες κατηφόριζαν από το δρόμο του Αγίου Φωκά προς τα Βατερά ενώ λίγο αργότερα κάποιοι βάδιζαν προς τη Βρίσα.

Σε συζητήσεις χωριανών μας σχετικά με το χωριό μας και πιο συγκεκριμένα για την πρόσφατη ιστορία και ανάπτυξη του, συχνά τίθενται ερωτήματα του τύπου “πότε έγινε αυτό?”

Σταχυολογώντας από το βιβλίο “Σελίδες ιστορίας της ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΒΡΙΣΑΣ 1940-1998” θα δώσουμε απαντήσεις -με σειρά αναρτήσεων- στα σημαντικότερα γεγονότα που συνέβησαν στο χωριό μας.

1. Πότε κατασκευάστηκε το πρώτο εξωτερικό δίκτυο ύδρευσης από τις πηγές της Λαγκάδας? Η διαδικασία ξεκίνησε το 1948 με την παραγγελία των χυτοσιδηρένιων σωλήνων από την Αγγλία και ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950.
2. Πότε στήθηκε η μαρμάρινη βρύση στην είσοδο του χωριού (Τζαμί)? Η αρχική δωρεά πραγματοποιήθηκε το 1949 και το έργο ολοκληρώθηκε το 1953
3. Πότε κατασκευάστηκε το πρώτο δίκτυο υπονόμων? Στην αρχή κατασκευάζονταν φρεάτια-βόθροι δίπλα στις εξωτερικές βρύσες που είχαν μεγάλη κίνηση. Ο πρώτος κανονικός υπόνομος κατασκευάστηκε στον κεντρικό δρόμο από τον Σανταλιώτη μέχρι το ποτάμι, στο γεφύρι, το 1958
4. Πότε στήθηκε η βρύση στην Παναγιούδα? και αυτή στήθηκε με δωρεά από χωριανούς του εξωτερικού το 1953.
5. Πότε κατασκευάστηκε η δεξαμενή δίπλα στον Άγιο Ευστάθιο και το μικρό δίκτυο που μετέφερε το νερό για άρδευση καθώς και στη μαρμάρινη βρύση της παραλίας? Το 1954
6. Πότε κατασκευάστηκαν οι κοινοτικές τουαλέτες στο χωριό? Το 1953
7. Πότε χτίστηκε η Αγροτολέσχη? Τα εγκαίνια της αίθουσας πραγματοποιήθηκαν το 1956. Τα μαγαζάκια του ισογείου ολοκληρώθηκαν αρχές της δεκαετίας του 1960
8. Πότε έγινε η πρώτη κίνηση για τον ηλεκτροφωτισμό του χωριού; Η αρχή έγινε με αίτηση της “παλιάς” μηχανής προς το Κοινοτικό συμβούλιο το 1950. Το φως άστραψε στο χωριό κανονικά το 1957. Προηγούμενα είχε ηλεκτροφωτιστεί ο κεντρικός δρόμος και η Εκκλησία για τις ακολουθίες της εορτής του Πάσχα.
9. Πότε έγινε η πρώτη διάνοιξη του “ποταμού” με μηχάνημα (μπουλντόζα); Στις αρχές της δεκαετίας του 1950
10. Πότε κατασκευάστηκε η τσιμεντένια γέφυρα του Αγορόσκου;Το 1953
11. Πότε φυτεύτηκαν οι μουριές στον κεντρικό δρόμο εισόδου προς το χωριό (τον ονομαζόμενο και σιδηρόδρομο) Το 1953

Δεκάδες μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα μετέφεραν τα μπάζα από το γκρεμισμένο σχολείο του χωριού μας. Ανάμεσά τους και ταλαιπωρημένα –απ’ την οκταετή έκθεσή τους στις καιρικές συνθήκες- φύλλα χαρτιού γραμμένα με στυλό, σε γραφομηχανή ή πολύγραφο.

Το μάτι του ρακοσυλλέκτη της ιστορίας του χωριού μας τα εντόπισε και διέκρινε μέσα τους τη σχολική ζωή πριν 6 δεκαετίες του χωριού μας. Και μας τα παρέδωσε.

Ανάγλυφα εικονίζονται στα «παλιόχαρτα» αυτά στοιχεία της σχολικής αλλά και κοινωνικής του χωριού μας ζωής τότε, που απέχουν πολύ από τη σχολική και κοινωνική ζωή των ημερών μας. Αλλιώτικα τα πράγματα.

Την τριετία των σχολικών ετών απ’ το 1964 μέχρι το 1967 το τετραθέσιο σχολείο του χωριού μας είχε κατά μέσο όρο 166 μαθητές και μαθήτριες. Το διάστημα αυτό συνταξιοδοτήθηκε ο επί χρόνια διευθυντής του σχολείου Γιώργος Ταξείδης και καθήκοντα διευθυντή ανέλαβε ο Κώστας Λαμπρινός συνεπικουρούμενος από τους Θεοχάρη  Περρή, Πάτρα Κρουσταλιού και Ευανθία Γρηγορίου. Κάποιους μήνες υπηρέτησε ως 5^ος δάσκαλος και ο Όθωνας Ρέγας.

Το σχολείο τότε είχε σχολική περιουσία αποτελούμενη από τρία ελαιοκτήματα (Τζίβα, Κλουξ και Κουκβά) και ένα αγρό στα Λημνιά που απέφεραν έσοδα στο ταμείο της σχολικής εφορείας. Έτσι το σχολείο είχε οικονομική ευμάρεια. Την περίοδο1966-67 τρεις εκτιμητές (ο Πρόεδρος της σχολικής Εφορείας και δυο αγροφύλακες) εκτίμησαν ότι θα παραχθεί 840 κιλά λάδι και θα εισπραχθούν 15.000 δραχμές. Τελικά εισπράχθηκαν 17300 δρχ. όταν η κρατική επιχορήγηση ήταν 22.000 δρχ. Καταλαβαίνετε τι «νόμιμη» κλοπή έγινε από το σχολείο, την εκπαίδευση και την τοπική κοινωνία γενικότερα, όταν στην σχολική περιουσία προστέθηκε ελαιόκτημα στην Μανταλωμένη και το οικόπεδο όπου χτίστηκε η ΑΡΕΝΑ.

Στη σχολική εφορεία συμμετείχαν 2 γονείς μαθητών με δυο αναπληρωματικούς. Το 1966 ήταν ο Ανδροκλής Τσέλεκας και ο Θοδωρής Καβουρής  με αναπληρωματικούς τον Αντώνη Χαραλαμπίδη και τον Γιάννη Τσαμουρά.

Την περίοδο αυτή το σχολείο πρόσφερε και μαθητικά συσσίτια. Για το σκοπό αυτό το 1966 δαπανήθηκαν 49.000 δρχ. ενώ στο μενού περιλαμβάνονταν: Μακαρόνια σάλτσα, σαρδέλες φούρνου, πατάτες γιαχνί, φασόλες σάλτσα, ψάρια τηγανιτά, κρέας με μανέστρα ή πατάτες, σουπιές ή χταπόδι με ρύζι, μπακαλιάρος γιαχνί κ.λπ.

Το σχολείο πραγματοποιούσε και κοινωνικές δαπάνες. 310 δρχ για τους σεισμοπαθείς της Θεσσαλίας και της Ηπείρου και 185 δρχ. για την ανέγερση του Ναού των Τριών Ιεραρχών στο χώρο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Μυτιλήνης.

Στο σχολείο γίνονταν και εκδηλώσεις. Ξεχωρίζει ο απολογισμός των σχολικών επιδείξεων, όπου σε μια δακτυλογραφημένη σελίδα αναφέρονται αναλυτικά όλες οι ασκήσεις, τα αθλήματα και τα παιχνίδια που έκαναν τα παιδιά. Επίσης ξεχωρίζει και η εγκύκλιος για τις εκδηλώσεις επί τη γεννήσει του Διαδόχου, με εμβατήρια, δοξολογία, παρέλαση και –φυσικά την ώρα των εκδηλώσεων- κλειστά όλα τα καταστήματα. Υπήρχαν και τα δυο βραβεία που έδινε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο στις καλύτερες εκθέσεις για την Παγκόσμια ημέρα της Αποταμίευσης στις 31 Οκτωβρίου.

Σχετικά με την πρόοδο των μαθητών έχουμε διπλή εικόνα: Απ’ τη μια οι μαθητές που «απορρίπτονταν» ήταν μόλις 5 στους 166 αλλά αφετέρου 26 μαθητές χαρακτηρίζονταν «καθυστερημένοι». Αυτοί διακρίνονταν σε κοινωνικά καθυστερημένους (σήμερα θα τους λέγαμε απλά «στερημένους») εξαιτίας υποσιτισμού, ανθυγιεινής κατοικίας ή αλκοολικών γονέων και σε πνευματικά καθυστερημένους εξαιτίας ασθένειας ή κληρονομικότητας. Δέκα στην πρώτη κατηγορία και 16 στη δεύτερη, σύνολο 26 παιδιά στα 166 (ποσοστό 15,66%)

Σημείωση: Ανάμεσα σε αυτούς που χαρακτηρίστηκαν πνευματικά καθυστερημένοι βλέπουμε αξιόλογους χωριανούς μας, μια χαρά αποκατεστημένους!

Αν διαπιστώσουμε την ύπαρξη και άλλων  πληροφοριών με μικρό ή μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα επανέλθουμε.

Ύστερα από μια καταγγελία διερευνάται η νομιμότητα στη συμμετοχή αλόγων στα πανηγύρια. Στα πανηγύρια του χωριού μας βλέπουμε τους ιππείς να φροντίζουν ιδιαίτερα τα ζωντανά τους. Αλλά επειδή μπορεί -αν εφαρμοστούν οι σχετικές διατάξεις- να την “πατήσει” κάποιος αναβάτης μέσα στο κέφι του ποτού επισημαίνουμε το σχετικό δημοσίευμα το οποίο μπορείτε να διαβάστε ολόκληρο εδώ

Συνοπτικά παραθέτουμε:

Μια υπόθεση που εδώ και καιρό προκαλεί έντονες συζητήσεις στη Λέσβο επανέρχεται με ιδιαίτερη ένταση στο προσκήνιο, μετά τη νέα – και δεύτερη κατά σειρά – επίσημη παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη (με ημερομηνία 03/03/2026) σχετικά με τη συμμετοχή ζώων σε πανηγύρια και εκδηλώσεις στο νησί.

Μεταξύ των περιστατικών που καταγράφονται (ως παράνομα) περιλαμβάνονται:

• επιδείξεις «σούζας» αλόγων,
• μαστίγωμα ζώων,
• συγκρούσεις μεταξύ ζώων,
• διαδρομές μεγάλων αποστάσεων μέσα από δρόμους και οικισμούς,
• αναρρίχηση αλόγων σε σκάλες,
• «χορευτικές» επιδείξεις με αναβάτες επάνω στα άλογα,
• ακόμη και γαϊδουρομαχίες

Η 3η Ημέρα Εύρεσης Εργασίας στον κλάδο του τουρισμού, μια σημαντική πρωτοβουλία που φέρνει σε άμεση επαφή επαγγελματίες, εργοδότες και υποψήφιους εργαζόμενους, διοργανώνεται την Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2026 από τον Δήμο Μυτιλήνης, την Ένωση Ξενοδόχων Λέσβου, τον Σύλλογο Καταστημάτων Εστίασης και Ψυχαγωγίας «Ασπίδα»  και την Πειραματική Επαγγελματική Σχολή της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης Ανέργων (Δ.ΥΠ.Α.). Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 15:30 το μεσημέρι, στο 6^ο Δημοτικό Σχολείο Μυτιλήνης (είσοδος από την οδό Ναυμάχου Παπανικολή).

Στόχος της δράσης είναι η ανταλλαγή βιογραφικών, η παρουσίαση διαθέσιμων θέσεων εργασίας και η διερεύνηση δυνατοτήτων συνεργασίας ενόψει της νέας τουριστικής περιόδου. Στην εκδήλωση μπορούν να συμμετέχουν επαγγελματίες από τον χώρο της εστίασης, ξενοδόχοι, ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων δωματίων, τουριστικοί πράκτορες, καθώς και επιχειρήσεις ενοικίασης οχημάτων που δραστηριοποιούνται σε όλη τη Λέσβο.

Ολόκληρο το δημοσίευμα του lesvosnews.net εδώ.

ΠΟΛΕΜΟΣ

Ριγούν οι μαργαρίτες στο φύσημα του αγέρα.
Ηχούν βαριά τα τύμπανα του πολέμου.
Ριγούν από φόβο οι μανάδες.
Δύει ο ήλιος και δεν ανάβει κανένα φως στις ψυχές.
Δεν υπάρχει παρά μόνο το σκοτάδι του τρόμου.
Και οι λάμψεις των όπλων.
Φυτεύεις τα δόντια του δράκοντα.
Θερίζεις θύελλες και καταιγίδες.
Δεν μπορείς να δανειστείς την άφεση αμαρτιών των άλλων.
Δεν γίνεται να νίψεις τας χείρας.
Έχεις μερίδιο ευθύνης.
Για τις θυσίες στο βωμό του κέρδους.
Για τις βλέψεις των μεγάλων.
Πάντα στο όνομα του όποιου Θεού τους.
Που τον εμπλέκουν χωρίς να τον ρωτήσουν.
Που τον επικαλούνται για βοήθεια στις άνομες πράξεις τους.
Αυτόν που ο καθένας διεκδικεί για τον εαυτό του.
Τον ένα και μοναδικό.
Τον κατά τη γνώμη τους τον μόνο αληθινό.
Η τιμωρία συλλογική.
Για όσα χάνονται.
Για όσους χάνονται.
Πρέπει κάτι να το χάσεις για να γίνει δικό σου.
Κι αυτό είναι μόνο οι νεκροί.
Που με γυάλινα μάτια και μπλαβιά χείλη ρωτάνε….
ΓΙΑΤΙ;